Tollebeek

Zo zijn ze weer groot…

Maandagochtend, besluit ik de fiets maar eens te pakken en een rondje te gaan fietsen omdat het geweldig mooi weer is (en omdat ik geen auto op maandag heb en toch in beweging moet blijven). Om mezelf wat meer moed in te praten bel ik vriend Jan Romkes op om te kijken of hij ook thuis is zodat ik een tussenstop kan maken. Ook hebben we elkaar al een poosje niet meer gezien, dus dat werd tijd. Jammer genoeg geeft meneer Romkes “niet thuis” en laat ik me daardoor niet uit het veld slaan en kijk of mijn fietsband perongeluk niet stuk is.. Nee dus, geen mogelijkheid meer tot uitstellen. Als ik mijn rondje heb gedaan en mijn fiets weer trots in de schuur zet, ga ik maar weer eens aan de slag met het huishouden. Maar dat duurt niet lang, want de telefoon gaat. Het is grote vriend Jan Romkes die wilde laten weten dat hij thuis was. Maar ja, ik ook dus. “Dan kom ik jou kant wel even op” zegt grote vriend Jan Romkes. Die stond dan ook met een tel op de stoep.

Continue reading

“De beste winsen”

Winter 2014

Wintergroet 2014

Goedemorgen beste mensen. Vandaag eindelijk het gevoel dat 2015 eindelijk van start is gegaan. In de afgelopen dagen gewoon kunnen werken op Peppelstek. En alleen tussen oud en nieuw was ik vrij. Jammer genoeg ben ik vijf tot zes weken ziek geweest. Nog ben ik niet helemaal de oude. Maar goed we beginnen nu op te krabbelen.

Continue reading

Willem Ras

Piet de Boer deed namens de vrienden een woord. We zouden het niet beter hebben kunnen doen. Duidelijk en rustig. En ook Loek heeft het woord gericht aan de familie van Willem namens de Chauffeurs. En natuurlijk Henk van der Wal die ook voor de 2e keer in een korte tijd een woord moest voorbereiden voor nabestaanden van een gewaardeerd werknemer van hem. Dit maakte je zeker op uit zijn woorden. Het is moeilijk.

Willem zijn “eigen vrachtwagen” met bakken en al, reed vervolgens voor de rouwstoet uit om hem naar zijn laatste rustplaats te brengen. Indrukwekkend. De bloemen in de voorraam. En de stoet volgend.

 

Continue reading

Mijn lieve oppas jongetjun…

Cees paspoortIk werk op de kinderboerderij de Stekplek, als ik daar in de vakantie periode hoor dat mijn buurjongetje, waar ik altijd op heb gepast zwaar gewond in het ziekenhuis ligt. Hij is aangereden op het fietspad tussen Urk en Tollebeek. Het is nog onbekend hoe het verder met hem gaat. Maar dat het niet goed is, dat is duidelijk.

Ik herinner me nog dat zijn vader en moeder gingen trouwen en naast ons kwamen wonen. Ik was opgroeiend en maakte alles sterk mee, want ik hoopte toen al, dat als er kinderen geboren zouden worden, ik misschien wel kon gaan oppassen.

Dit is ook allemaal zo uitgekomen. Eerst werd Cees geboren en vervolgens een jaar of wat later, Danielle. Ik mocht oppassen! Ik was er vaak. Het was ook zo makkelijk, zo naast de deur. Een mooie tijd was het. Arie had een orgelpassie en ik kon daar thuis mooi oefenen op de verschillende orgels die daar zijn binnen gebracht.

Cees was een schatje, om te zien maar ook om mee op te trekken. Innemend als hij was met zijn mooie ogen. Hij had een komische inslag, was opgewekt en altijd in voor een lolletje. Hij was als kind stapel gek op de showband, daar stond hij dan met zijn trommeltje mee te doen. Ik heb wat foto’s gemaakt van hem!

Viavia hoor ik dat Cees het ongeval niet heeft overleefd. Vreselijk. 20 jaar.

Continue reading

Welkom
Welkom op onze familie website. Zin en onzin samen op een pagina.
Actueel
Laatst geüpdate bericht
    Categorieen
    Archief
    plaatjes toch?
    Sorry:

    - Instagram feed not found.